തോന്നൽ

തോന്നൽ
========

നാരായണന്‍ 2 രൂപക്ക്  ശീട്ടെടുത്തു ആശുപത്രിയിൽ വരി നിന്നു. നേരം  വെളുക്കുമ്പോഴേക്കും എത്രയാ  ജനം ഇവിടെ  വന്നു  നിൽക്കുന്നത്. അവന്‍  നമ്പര്‍  നോക്കി. 232

" .ദൈവമേ  10 മണിയായിട്ടും ടോക്കൺ 100  കടന്നിട്ടില്ല.
ഡോക്ടര്‍  പരിശോധിക്കുന്നില്ലേ?"

.അവന്‍  റൂമിലേക്കെത്തി നോക്കി. രണ്ടു പേരുണ്ട്. പക്ഷേ  എല്ലാവരും  പോവുന്നത്  നാട്ടില്‍  പേരുള്ള, ഇവിടത്തെ  പണി  കഴിഞ്ഞ്  വീട്ടില്‍  ഇരുന്നു പരിശോധിക്കുന്ന ഡോക്ടറെ മാത്രം. ചില  ആളുകള്‍  അങ്ങനെയാണ്. എവിടെ ചെന്നാലും  ക്ലിക്കാവും.

" ചേട്ടാ  ഇവിടെ  നിന്നിങ്ങനെ തിക്കി തിരക്കാതെ എവിടേലും  പോയിരിക്ക്.
ബോർഡിൽ നമ്പര്‍  തെളിയുമ്പോ വന്നു  കാണിച്ചാൽ പോരെ " ?

അറ്റൻഡറാണ്.

അതുശരിയാണല്ലൊ, എന്തിനാണെല്ലാവരും വാതിലിൽ തിരക്കു  കൂട്ടുന്നത്. വരിയും  നീണ്ടു  പോയിട്ടുണ്ട്. നാരായണന്‍  ഒരു  സീറ്റില്‍  പോയി  ഇരുന്നു. വരി  നില്‍ക്കുന്ന വിഡ്ഢികളെ നോക്കി  അവന്‍  പുഞ്ചിരിച്ചു. താനും  ഇതുവരെ  വരി  നില്ക്കുകയായിരുന്നു എന്നോർമ വന്നപ്പോൾ  ചിരി  താനെ  മാഞ്ഞു പോയി.

നമ്പര്‍  മാറുന്നതിന് സ്പീഡ്  കൂടി.വേറൊരു ഡോക്ടര്‍  കൂടി  പരിശോധനക്കെത്തിയെന്നു തോന്നുന്നു.

"232"

സ്ക്രീനിൽ നമ്പര്‍  തെളിഞ്ഞു.  നാരായണന്‍  തിക്കി തിരക്കി ഒരു  വിധം  അകത്തു കയറി. തൊട്ടു മുന്നില്‍  നില്ക്കുന്നവൻറെ നമ്പര്‍  നോക്കി.

" 240 "
അതു ശരി.നമ്പറും നോക്കി  ഇരുന്ന നമ്മള്‍  ശശിയായല്ലേ.

"ചേട്ടാ  ഒന്നങ്ങട്  മാറിയേ,വിളിച്ച നമ്പര്‍  കയറട്ടെ "

"എന്താ  രോഗം " ? ഡോക്ടര്‍  ചോദിച്ചു.

"പനി "

"എന്നാ തുടങ്ങിയത്. "

"പനിച്ചത് മിനിഞ്ഞാന്നാ സാറെ. "

"ഇപ്പോഴെന്താ  പ്രശ്നം"?

"ഇപ്പോള്‍  എടുപ്പിനൊക്കെ വേദനയുണ്ടോന്നൊരു തോന്നൽ "

" തോന്നുന്നേയുള്ളോ" ഡോക്ടറുടെ  മുഖത്ത്  ദേഷ്യം.
അയാൾ  പേന  തിരിച്ചു  പിടിച്ചു  ശീട്ടിൽ എഴുതാന്‍  തുടങ്ങി.

" സാറു  പെന്നു തല തിരിച്ചാണ്  പിടിച്ചത് "
നാരായണന്‍  ഓർമ്മപ്പെടുത്തി.

" അതെനിക്കറിയാം.ഞാൻ കുറെ  മരുന്നിന്  എഴുതിയതായി തോന്നിയില്ലേ?"

" പക്ഷേ  പെന്ന്" നാരായണന്‍  ഒന്ന്  പതറി.
" ഞാന്‍  ഇവിടെ  തോന്നുന്നതിന് മരുന്നെഴുതാനിരിക്കുന്നതല്ല. ആ വിഭാഗം  ഞാന്‍  പഠിച്ചിട്ടില്ല"

ഡോക്ടര്‍  നാരായണന്‍റെ ചീട്ട്  കയ്യില്‍  കൊടുത്തു.

" അടുത്തയാൾ "
ഡോക്ടര്‍  വിളിച്ചു.